οστεοχονδρωση - εκφυλιστική-δυστροφική βλάβη στους ιστούς της σπονδυλικής στήλης, που χαρακτηρίζεται από βλάβη στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, τις γειτονικές αρθρικές επιφάνειες και τα σπονδυλικά σώματα και τη συνδεσμική συσκευή της σπονδυλικής στήλης.
Τις περισσότερες φορές, οι παθολογικές διεργασίες στην οστεοχονδρωσία επηρεάζουν πρώτα τα οστά και τους συνδέσμους. Συνήθως μαθαίνουμε ότι η ασθένεια έχει ήδη ξεκινήσει όταν εμφανίζονται επιπλοκές - πόνος, αισθητηριακές διαταραχές, μυϊκή ατροφία, δυσλειτουργία εσωτερικών οργάνων.
Ποιος πάσχει από οστεοχονδρωσία;
Στις μέρες μας, η οστεοχόνδρωση επηρεάζει από 40 έως 90% του παγκόσμιου πληθυσμού. Τις περισσότερες φορές, η ασθένεια επηρεάζει άτομα άνω των 30 ετών. Ωστόσο, τα πρώτα συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας μπορεί να εμφανιστούν στην εφηβεία.
Στάδια ανάπτυξης της σπονδυλικής οστεοχονδρωσίας
- Το πρώτο στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας.
Αρχίζει η αφυδάτωση του πολφικού πυρήνα. Αυτό οδηγεί σε μείωση του ύψους του δίσκου. Στον ινώδη δακτύλιο εμφανίζονται ρωγμές, αλλά η παθολογική διαδικασία δεν εκτείνεται πέρα από τον μεσοσπονδύλιο δίσκο.
- Το δεύτερο στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας.
Ως αποτέλεσμα της μείωσης του ύψους του δίσκου, τα σημεία πρόσφυσης των μυών και των συνδέσμων που ανήκουν σε δύο παρακείμενους σπονδύλους έρχονται πιο κοντά μεταξύ τους. Επομένως, οι μύες και οι σύνδεσμοι πέφτουν. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική κινητικότητα των δύο σπονδύλων μεταξύ τους, δηλαδή σχηματίζεται αστάθεια του σπονδυλικού τμήματος κίνησης. Σε αυτό το στάδιο είναι χαρακτηριστική η ολίσθηση ή η μετατόπιση των σπονδύλων μεταξύ τους με σχηματισμό σπονδυλολίσθησης.
- Το τρίτο στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμβαίνουν οι πιο έντονες μορφολογικές αλλαγές, οι οποίες επηρεάζουν κυρίως τους ίδιους τους μεσοσπονδύλιους δίσκους: σχηματίζονται πρόπτωση και προεξοχές δίσκου. Η αρθρική συσκευή του σπονδυλικού τμήματος κίνησης υποφέρει επίσης. Υπεξαρθρώσεις συμβαίνουν στις μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις και μη σπονδυλικές αρθρώσεις και μορφές αρθρώσεων.
- Το τέταρτο στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας.
Σε αυτό το στάδιο, συμβαίνουν προσαρμοστικές αλλαγές στα προσβεβλημένα τμήματα της σπονδυλικής στήλης. Το σώμα προσπαθεί να ξεπεράσει την υπερβολική κινητικότητα των σπονδύλων και να ακινητοποιήσει τη σπονδυλική στήλη για να διατηρήσει τις υποστηρικτικές και προστατευτικές λειτουργίες της. Από αυτή την άποψη, οριακές οστικές αναπτύξεις εμφανίζονται σε γειτονικές επιφάνειες των σπονδυλικών σωμάτων, με άλλα λόγια, οστεόφυτα. Ένα οστεόφυτο που αναπτύσσεται «σε λάθος μέρος» προκαλεί μικροτραύμα στη νευρική ρίζα. Στο τέταρτο στάδιο, οι διεργασίες της ινώδους αγκύλωσης ξεκινούν συνήθως στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και τις αρθρώσεις. Τελικά, το σπονδυλικό κινητικό τμήμα φαίνεται να είναι κολλημένο σε ένα κέλυφος - οι κλινικές εκδηλώσεις υποχωρούν.
Αιτίες οστεοχονδρωσίας
Σε καθεμία από τις πολλές υπάρχουσες θεωρίες για την ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας, γίνονται δεκτοί διάφοροι λόγοι που ευθύνονται για την εμφάνιση της νόσου, για παράδειγμα, μηχανικό τραύμα, κληρονομική προδιάθεση ή μεταβολικές διαταραχές. Μια ιδιαίτερη δυσκολία στον προσδιορισμό της αιτίας της οστεοχονδρωσίας οφείλεται στο γεγονός ότι αυτή η ασθένεια μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε ηλικιωμένους όσο και σε νεαρά άτομα, τόσο σε άτομα με καλή φυσική κατάσταση όσο και σε λιγότερο εκπαιδευμένα άτομα. Είναι κοινή πεποίθηση ότι η αιτία της οστεοχόνδρωσης είναι η εναπόθεση αλάτων στη σπονδυλική στήλη: σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, στις ακτινογραφίες, τα άλατα μπορούν να φανούν με τη μορφή «αναπτύξεων» ή «αγκίστρων» στους σπονδύλους. Εάν, κατά τη μετακίνηση, υπάρχει ένα τσούξιμο και τρίξιμο στις αρθρώσεις, σαν να είχε χυθεί άμμος ανάμεσά τους, για πολλούς ασθενείς ο μόνος λόγος για αυτήν την κατάσταση είναι η περιβόητη «απόθεση αλατιού». Τέτοιες λανθασμένες αντιλήψεις δεν είναι καθόλου ακίνδυνες: η σωστή ιδέα για το πώς να αντιμετωπίσετε μια ασθένεια μπορεί να προσδιοριστεί με βάση την ανάλυση των αιτιών που την προκάλεσαν.
Ο όρος "οστεοχόνδρωση" προέρχεται από τις ελληνικές ρίζες osteon - "κόκκαλο" και chondr - "χόνδρος". Η κατάληξη "-oz" σημαίνει ότι η ασθένεια των οστών και του χόνδρου δεν σχετίζεται με φλεγμονώδεις διεργασίες, αλλά είναι εκφυλιστικής-δυστροφικής φύσης, δηλαδή η βάση της νόσου είναι η παραβίαση της διατροφής των ιστών και, κατά συνέπεια, ο εκφυλισμός της δομής της. Όπως όλοι οι ζωντανοί ιστοί, έτσι και ο οστικός ιστός των σπονδύλων και ο χόνδρινος ιστός των μεσοσπονδύλιων δίσκων αναδομούνται συνεχώς και αυτοανανεώνονται. Υπό την επίδραση της τακτικής σωματικής δραστηριότητας, αποκτούν δύναμη και ελαστικότητα και ελλείψει φορτίων, η αντοχή των ιστών μειώνεται.
Αυτό οφείλεται στις ιδιαιτερότητες της διατροφής και της παροχής αίματος στον ιστό των οστών και του χόνδρου. Οι δίσκοι των ενηλίκων δεν έχουν δικά τους αγγεία. λαμβάνουν θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο από γειτονικούς ιστούς. Επομένως, για τη σωστή διατροφή των δίσκων, είναι απαραίτητο να ενεργοποιηθεί η κυκλοφορία του αίματος στους ιστούς που περιβάλλουν τους δίσκους. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με έντονη μυϊκή εργασία.
Με βάση τη σύνθεσή του, ο μεσοσπονδύλιος δίσκος μπορεί να χωριστεί σε δύο μέρη: είναι ο πολφικός πυρήνας, που δίνει ελαστικότητα στον δίσκο, που βρίσκεται στο κέντρο και ένας ισχυρός ινώδης δακτύλιος που τον περιβάλλει. Λόγω της επιδείνωσης της διατροφής των μεσοσπονδύλιων δίσκων, καταστρέφεται η πολύπλοκη δομή των βιοπολυμερών ενώσεων που συνθέτουν τον πολφικό πυρήνα. Η περιεκτικότητα σε υγρασία στον πολφικό πυρήνα μειώνεται και γίνεται πιο εύθραυστος. Όταν εκτίθεται ακόμη και σε μικρές υπερφορτίσεις, ο πολφικός πυρήνας μπορεί να αποσυντεθεί σε θραύσματα. Αυτό οδηγεί σε μείωση της ελαστικότητάς του σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό. Υπάρχει επίσης μείωση της αντοχής των ινωδών δακτυλίων των δίσκων. Όλοι αυτοί οι παράγοντες δημιουργούν τη βάση και αποτελούν την αιτία για την ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας.
Για να αποκατασταθεί η λειτουργία της σπονδυλικής στήλης, είναι απαραίτητο να ουλώσετε τη βλάβη στον μεσοσπονδύλιο δίσκο, να κινητοποιήσετε τις αντισταθμιστικές δυνατότητες της σπονδυλικής στήλης, καθώς και το μυοσκελετικό σύστημα στο σύνολό της και να μην επιλύσετε «αποθέσεις αλατιού» ή να εξαλείψετε «αιχμές» στους σπονδύλους. Όταν κάνετε μια ακτινογραφία μετά το τέλος της θεραπείας, μπορείτε να δείτε ότι οι σπόνδυλοι δεν έχουν αλλάξει το σχήμα τους. Και οι περιβόητες "αιχμές" δεν είναι η αιτία της οστεοχονδρωσίας, αλλά μια συνέπεια προσαρμοστικών διαδικασιών. Οι οριακές αυξήσεις αυξάνουν την περιοχή της επιφάνειας στήριξης του σπονδυλικού σώματος. Λόγω της αύξησης της περιοχής, η ειδική πίεση μειώνεται, γεγονός που καθιστά δυνατή την αντιστάθμιση της μείωσης της αντοχής και της ελαστικότητας του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
Οι εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές που συμβαίνουν στη σπονδυλική στήλη συνοδεύονται από ασβεστοποίηση (ασβεστοποίηση) κατεστραμμένων δίσκων, μεμονωμένων τμημάτων αρθρικών συνδέσμων, χόνδρου και κάψουλες. Αυτή η διαδικασία μπορεί να ονομαστεί απόθεση αλάτων μόνο υπό όρους. Έτσι, αυτή δεν είναι η αιτία της οστεοχονδρωσίας, αλλά μόνο μια συνέπεια και το τελικό στάδιο της διαδικασίας που περιγράφεται παραπάνω.
Η αναστροφή των δομικών αλλαγών στη σπονδυλική στήλη είναι σχεδόν αδύνατη. Αλλά η ελαχιστοποίησή τους είναι ένα πολύ πραγματικό έργο. Εάν δεν καταβληθεί προσπάθεια να διατηρηθεί η σπονδυλική στήλη στην ίδια κατάσταση που επιτεύχθηκε ως αποτέλεσμα της θεραπείας, ο πόνος μπορεί να επανεμφανιστεί.
Κλινικές εκδηλώσεις οστεοχονδρωσίας
Οι κλινικές εκδηλώσεις της οστεοχονδρωσίας είναι πολύ διαφορετικές. Εξαρτώνται από το στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας. Τα κύρια κλινικά συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας εμφανίζονται όταν η παθολογική διαδικασία εξαπλώνεται στο οπίσθιο τμήμα του ινώδους δακτυλίου και στον οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο. Ανάλογα με το στάδιο εκφύλισης των μεσοσπονδύλιων δίσκων, εμφανίζεται ερεθισμός, συμπίεση ή διαταραχή της αγωγιμότητας των ριζών του νωτιαίου μυελού, συμπίεση των αιμοφόρων αγγείων ή του νωτιαίου μυελού. Αναπτύσσονται διάφορα νευρολογικά σύνδρομα - αντανακλαστικό και συμπίεση.
Η κύρια αιτία του πόνου στην οστεοχονδρωσία είναι ο λεγόμενος ερεθισμός της νευρικής ρίζας. Σε αυτή την περίπτωση, εμφανίζεται κυκλοφορική διαταραχή, εμφανίζεται οίδημα και μπορεί στη συνέχεια να αναπτυχθεί ίνωση των γύρω δομών, η οποία συνοδεύεται από αύξηση της ευαισθησίας των ριζών σε διάφορες επιδράσεις (κινήσεις στο προσβεβλημένο τμήμα της σπονδυλικής στήλης κ.λπ.).
Οι αγγειακές διαταραχές στην οστεοχονδρωσία συχνά συνδέονται με εξασθενημένη αγγειοκινητική νεύρωση. Είναι επίσης δυνατή η μηχανική συμπίεση των αιμοφόρων αγγείων από οστεόφυτα, για παράδειγμα στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Συμπτώματα οστεοχονδρωσίας
Ένα από τα χαρακτηριστικά της σπονδυλικής οστεοχόνδρωσης που επιδεινώνει τη διαδικασία είναι ότι τα συμπτώματά της είναι πολύ εκτεταμένα. Η ασθένεια μπορεί να εκδηλωθεί σε εντελώς διαφορετικά μέρη του σώματος. Αυτό μπορεί να είναι πόνος ή μούδιασμα στα άκρα ή διαταραχές και πόνος στα εσωτερικά όργανα. Ταυτόχρονα, συχνά ένα άτομο δεν συσχετίζει με κανέναν τρόπο τον πόνο στην καρδιά, τη δυσλειτουργία των γεννητικών οργάνων, τους πονοκεφάλους, τον πόνο και το μούδιασμα στα πόδια με την οστεοχόνδρωση και γενικά με τη σπονδυλική στήλη, «θεραπεύοντας» άμεσα τα συμπτώματα της οστεοχόνδρωσης με τη βοήθεια διαφόρων ειδών παυσίπονων, κάθε είδους διαφημιζόμενων μεθόδων, διαφημιζόμενων φαρμάκων και άλλων φαρμάκων. Αλλά αυτό το μονοπάτι μόνο χειροτερεύει την κατάσταση. Η οστεοχόνδρωση συνεχίζει να αναπτύσσεται και οι μέθοδοι θεραπείας που χρησιμοποιούνται, στην καλύτερη περίπτωση, απλώς δεν οδηγούν σε σημαντική βελτίωση, εκτός από την προσωρινή ανακούφιση από τον πόνο, και στη χειρότερη περίπτωση, μπορούν να βλάψουν ακόμη περισσότερο τον οργανισμό.
Επομένως, είναι σημαντικό να αναλύσετε προσεκτικά την κατάστασή σας και τις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτήν. Είναι απαραίτητο να αρχίσετε να κινείστε προς τη σωστή κατεύθυνση: συμβουλευτείτε έναν γιατρό εγκαίρως, υποβάλετε τις απαραίτητες διαγνωστικές εξετάσεις και μόνο μετά τον καθορισμό της σωστής διάγνωσης ξεκινήστε τη θεραπεία υπό την επίβλεψη του θεράποντος ιατρού.
Τα κύρια συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας περιλαμβάνουν, πρώτα απ 'όλα, πόνο και δυσφορία στην πλάτη. Ταυτόχρονα, ο πόνος μπορεί να είναι περιοδικός, ασυνεπής, να εμφανίζεται και να εξαφανίζεται. Αλλά το πρώτο αίσθημα δυσφορίας ή πόνου στη σπονδυλική στήλη θα πρέπει να σας κάνει να σκεφτείτε. Η εμφάνιση των πρώτων πόνων είναι ένα μήνυμα για να δώσετε τουλάχιστον προσοχή σε αυτό και να προσπαθήσετε να θυμηθείτε τον λόγο για τον οποίο εμφανίστηκαν. Ένας τέτοιος λόγος θα μπορούσε να είναι η άρση ενός βαριού αντικειμένου, η απότομη κίνηση, η πτώση κ.λπ.
Ένα άλλο σύμπτωμα της οστεοχονδρωσίας είναι η συνοδεία ενόχλησης ή πόνου στην πλάτη με πόνο και μούδιασμα στα άκρα (χέρια ή πόδια). Ο πόνος τις περισσότερες φορές ακτινοβολεί στο αριστερό άκρο, δηλαδή στο αριστερό χέρι ή πόδι. Επιπλέον, ο πόνος μπορεί να εκδηλωθεί στην περιοχή της καρδιάς, στην πλάτη και όχι μόνο στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης, αλλά, για παράδειγμα, στα πλευρά κ.λπ. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε αυτή την περίπτωση να προσέξετε τη φύση της αλλαγής του πόνου ανάλογα με τις ενέργειες του ασθενούς, συγκρίνοντας τις αισθήσεις πόνου στην πλάτη με πόνο, για παράδειγμα, στο πόδι. Εάν ο ασθενής καθόταν για πολλή ώρα και ανέπτυξε πόνο ή μούδιασμα στο πόδι, ενόχληση στο κάτω μέρος της πλάτης και μετά από μια σύντομη προθέρμανση ή περπάτημα ο πόνος εξαφανίστηκε, τότε αυτό θα είναι ένα έμμεσο σημάδι που καθορίζει την οσφυϊκή οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης. Η ίδια εικόνα μπορεί να είναι με το λαιμό και το χέρι. Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι τα κύρια συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας περιλαμβάνουν πόνο και δυσφορία στην πλάτη. Σε περιπτώσεις όπου αυτά τα συμπτώματα συμπίπτουν με πόνο σε άλλα μέρη του σώματος, η οστεοχόνδρωση μπορεί να επιπλέκεται από προεξοχή, κήλη δίσκου ή τσιμπημένο νεύρο.
Επιπλέον, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στο γεγονός ότι ακόμη και όταν εμφανιστεί ο πρώτος πόνος στη σπονδυλική στήλη, είναι απαραίτητο να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε αυτήν την πάθηση. Εξάλλου, η οστεοχόνδρωση μπορεί να εκδηλωθεί ασθενώς ή καθόλου για αρκετό καιρό. Ταυτόχρονα, θα συνεχίσει να αναπτύσσεται με επιτυχία στη σπονδυλική στήλη, οδηγώντας στην υποβάθμιση ενός αυξανόμενου αριθμού δίσκων. Επομένως, μια έγκαιρη επίσκεψη σε γιατρό θα επιτρέψει τη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης σε πρώιμο στάδιο, γεγονός που θα διευκολύνει τη θεραπεία της.
Οστεοχόνδρωση και εναπόθεση αλατιού
Εμφανίζονται οστεόφυτα ή αγκιστροειδείς αναπτύξεις των σπονδύλων προκειμένου να μειωθεί το φορτίο στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Σε αυτή την περίπτωση, η εμφάνιση οστεοφύτων βλάπτει την κινητικότητα των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων.
Η ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση στην καθημερινή ζωή ότι η εναπόθεση αλατιού είναι η κύρια αιτία της οστεοχονδρωσίας είναι εσφαλμένη. Επομένως, η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας χρησιμοποιώντας μια δίαιτα χωρίς αλάτι είναι άσκοπη.
Τα πιο συνηθισμένα παράπονα με οστεοχονδρωσία της σπονδυλικής στήλης
Τα πιο συνηθισμένα παράπονα με την οστεοχονδρωσία είναι τα ακόλουθα:
- Ενόχληση σε διάφορα σημεία της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος μπορεί να ποικίλλει από μικρό, θαμπό, ενοχλητικό πόνο έως σοβαρό, μερικές φορές πολύ έντονο και αφόρητο - με πυροβολισμούς.
- Αυξημένη κόπωση κατά την εργασία, τόσο σωματική όσο και ψυχική.
- Απώλεια ευαισθησίας στα άκρα και διάφορα μέρη του σώματος, κρύο στα χέρια ή στα πόδια.
- Πόνος που ακτινοβολεί στα πόδια, κατά μήκος των κορμών των νεύρων.
- Πόνος που εκπέμπεται στην ωμοπλάτη, στον ώμο, καθώς και πόνος στον αυχένα και στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
- Συχνός σύντροφος της αυχενικής οστεοχόνδρωσης είναι οι πονοκέφαλοι και η ζάλη. Συχνά παρατηρείται αυξημένη οπτική κόπωση ή μειωμένη οπτική οξύτητα.
- Όταν προσβάλλεται η οσφυοϊερή περιοχή, διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος - διάφορες σεξουαλικές δυσλειτουργίες - είναι συχνές. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι άνδρες εμφανίζουν αύξηση της σεξουαλικής δύναμης μετά τη θεραπεία. Στις γυναίκες, η φυσιολογική λειτουργία της οσφυοϊερής περιοχής αυξάνει την πιθανότητα σύλληψης και συμβάλλει σε μια άνετη εγκυμοσύνη.
Διάγνωση οστεοχονδρωσίας
Για τη διάγνωση της οστεοχονδρωσίας, είναι απαραίτητο να συλλεχθεί ένα αναμνησία. Ο προσδιορισμός των παραπόνων του ασθενούς είναι αποφασιστικής σημασίας. Ορισμένα συμπτώματα οστεοχονδρωσίας είναι αρκετά χαρακτηριστικά. Άλλα, αντίθετα, πρέπει να διαφοροποιούνται από τα σημάδια άλλων ασθενειών. Είναι σημαντικό οι νευρικές, αγγειακές και τροφικές διαταραχές που εμφανίζονται στην οστεοχόνδρωση να μιμούνται διάφορες ασθένειες, όπως στηθάγχη, γαστρίτιδα, γαστρικό έλκος και οξείες χειρουργικές παθήσεις των κοιλιακών οργάνων. Επομένως, για να αποφευχθεί η λανθασμένη διάγνωση και η επακόλουθη συνταγογράφηση λανθασμένης θεραπείας, κάθε σύμπτωμα πρέπει να υποβάλλεται σε λεπτομερή ανάλυση.
Κατά τη συλλογή μιας αναμνησίας, συμπεριλαμβανομένων των παραπόνων του ασθενούς, του ιστορικού της τρέχουσας ασθένειας και της ζωής του ασθενούς, ο γιατρός δίνει προσοχή στην ηλικία του, καθώς η οστεοχόνδρωση αναπτύσσεται συχνότερα σε ηλικιωμένους και στην εξέλιξη των συμπτωμάτων από τη στιγμή που εμφανίζονται μέχρι ο ασθενής να συμβουλευτεί γιατρό. Η οστεοχόνδρωση χαρακτηρίζεται από αργή ανάπτυξη, κατά την οποία οι περίοδοι έξαρσης αντικαθίστανται περιοδικά από περιόδους ύφεσης. Συνταγογραφούνται πρόσθετες μέθοδοι έρευνας για την αποσαφήνιση της διάγνωσης.
Μελέτες ακτίνων Χ για οστεοχονδρωσία
Η πιο προσιτή μέθοδος για τη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης, και ταυτόχρονα αρκετά κατατοπιστική, είναι η ακτινογραφία. Υπάρχουν διάφοροι τύποι μεθόδων ακτινογραφίας για τη διάγνωση αυτής της ασθένειας:
Η ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης είναι η απλούστερη ακτινολογική μέθοδος για τη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης. Η ουσία του είναι η λήψη ακτινογραφίας της σπονδυλικής στήλης στο σύνολό της ή των μεμονωμένων τμημάτων της. Τις περισσότερες φορές, πραγματοποιείται στοχευμένη ακτινογραφία - με βάση τα συμπτώματα της νόσου και τις καταγγελίες του ασθενούς, προσδιορίζεται η θέση της βλάβης της σπονδυλικής στήλης. Σε μια εικόνα ακτίνων Χ ενός τμήματος της σπονδυλικής στήλης που επηρεάζεται από οστεοχόνδρωση, μπορεί κανείς να δει μια μείωση στο πάχος (ατροφία) των μεσοσπονδύλιων δίσκων, που εκδηλώνεται με τη μορφή μείωσης του χώρου μεταξύ των σπονδύλων, εμφάνιση οστικών εκβλαστήσεων των σπονδυλικών σωμάτων - οστεόφυτα, μερική διάλυση στο σχήμα του σώματος - αλλαγή του σχήματος του σώματος. τμήμα της σπονδυλικής στήλης, για παράδειγμα, εξομάλυνση της οσφυϊκής λόρδωσης.
Η μυελογραφία είναι μια πιο περίπλοκη και επικίνδυνη διαγνωστική μέθοδος. Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας εξέτασης, μια ορισμένη ποσότητα υγρού αντίθεσης εγχέεται στον σπονδυλικό σωλήνα. Ο κίνδυνος αυτής της μεθόδου εξέτασης είναι η πιθανότητα αλλεργικών αντιδράσεων στο σκιαγραφικό ή ο κίνδυνος βλάβης του νωτιαίου μυελού κατά την παρακέντηση του νωτιαίου σωλήνα. Η μυελογραφία μπορεί να καθορίσει την εσωτερική δομή του σπονδυλικού σωλήνα. Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα κατατοπιστική για τον προσδιορισμό της σπονδυλικής κήλης.
Η αξονική τομογραφία και ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός είναι οι πιο σύγχρονες, αλλά και οι πιο ακριβές και δυσπρόσιτες μέθοδοι για τη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης. Αυτές οι διαγνωστικές μέθοδοι χρησιμοποιούνται συνήθως όταν είναι απαραίτητο να γίνει διαφοροποίηση μεταξύ της οστεοχόνδρωσης και άλλων παθήσεων της σπονδυλικής στήλης που έχουν παρόμοια συμπτώματα, για παράδειγμα, όγκους του σπονδυλικού σωλήνα.
Για μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς, είναι υποχρεωτική η διεξαγωγή νευρολογικής εξέτασης του ασθενούς με οστεοχόνδρωση. Χάρη σε μια νευρολογική διαβούλευση, είναι δυνατό να διευκρινιστεί η θέση και ο βαθμός των κινητικών και αισθητηριακών διαταραχών.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας
Η κλινική παρέχει αποτελεσματική θεραπεία για όλες τις μορφές οστεοχονδρωσίας. Η θεραπεία πραγματοποιείται σε εξωτερικά ιατρεία. Η θεραπεία βασίζεται σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που στοχεύει στην ταχεία εξάλειψη του υποκείμενου συνδρόμου και της αιτίας της ταλαιπωρίας. Οι ακόλουθες μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέρος της σύνθετης θεραπείας:
- βελονισμός?
- θεραπεία κενού?
- ήπιες τεχνικές χειροκίνητης θεραπείας (μετα-ισομετρική χαλάρωση).
- θεραπεία λέιζερ?
- φαρμακοπαρακέντηση;
- ξηρή πρόσφυση?
- μαγνητοπαρακέντηση?
- ηλεκτρική διέγερση και άλλες μεθόδους θεραπείας.
Κατά μέσο όρο, η πορεία της θεραπείας είναι 10-15 συνεδρίες και η εξάλειψη του συνδρόμου οξέος πόνου είναι από 1 έως 3 συνεδρίες.
Όσο πιο γρήγορα ξεκινήσει η θεραπεία, τόσο καλύτερο θα είναι το αποτέλεσμα!
Είναι πραγματική η πλήρης ανακούφιση από την οστεοχονδρωσία;
Εξαρτάται από τη μορφή της νόσου, τη σοβαρότητα, την ορθότητα και την έγκαιρη θεραπεία. Η πλήρης θεραπεία είναι δυνατή μόνο στα αρχικά στάδια.
Αλλά μπορείτε να αποτρέψετε τις παροξύνσεις της οστεοχονδρωσίας και να μην αισθανθείτε πόνο για χρόνια. Εάν ένα άτομο είχε οστεοχονδρωσία, αλλά τώρα δεν αισθάνεται δυσφορία, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει περάσει χωρίς ίχνος. Μπορεί να υπάρξουν αλλαγές στη σπονδυλική στήλη.
Το κύριο καθήκον είναι να σταματήσετε την ανάπτυξη της νόσου και να κάνετε ό,τι είναι δυνατό για να εξασφαλιστεί ότι ορισμένες από τις παθολογικές αλλαγές στη σπονδυλική στήλη εξαφανίζονται, τα συμπτώματα εξαφανίζονται ή μειώνονται (οσφυαλγία, ψυχρότητα και μούδιασμα των χεριών, των ποδιών, πονοκεφάλους κ.λπ.).