Είναι πιθανώς αδύνατο να βρεθεί ένας ενήλικας που δεν ήξερε τι είναι η «οσφυϊκή οστεοχόνδρωση». Κατά μέσο όρο, κάθε τρίτος υγιής, μεσήλικας, και μερικές φορές πιο συχνά, είχε ένα επεισόδιο οξείας οσφυαλγίας στη ζωή του και κάθε πέμπτο ή έκτο υποδηλώνει ότι τέτοια προβλήματα εμφανίζονται τακτικά και αποτελούν ακόμη και την «πηγή» της αναρρωτικής άδειας.
Ωστόσο, οι ασθενείς τις περισσότερες φορές δεν μπορούν να εξηγήσουν λεπτομερώς τι είδους διαταραχή εμφανίστηκε στο κάτω μέρος της πλάτης. Τα περισσότερα από αυτά δεν έχουν εξεταστεί ποτέ και η θεραπεία, που αποτελείται από «ενέσεις», «αλοιφές» και συνεδρίες μασάζ, συνήθως βοηθά για μια περίοδο αρκετών μηνών έως ενός έτους.
Εάν «σπρώξετε» έναν τέτοιο ασθενή και αρχίσετε να τον ρωτάτε για τη διάγνωση, τότε, αφού ταλαιπωρηθεί λίγο, θα δηλώσει ότι είναι άρρωστος με «οστεοχόνδρωση». Τι σημαίνει αυτή η ασθένεια σε σχέση με την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης;
Οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής περιοχής - ασθένεια ή «φυσιολογική ζωή»;
Πρώτα απ 'όλα, πρέπει να δηλώσουμε αυθεντικά: η "οστεοχόνδρωση" δεν μπορεί να βλάψει. Και δεν μπορεί να εκδηλωθεί με κανέναν τρόπο, αφού πρόκειται για μια διαδικασία δυστροφίας και εκφυλισμού των μεσοσπονδύλιων δίσκων, δηλαδή του χόνδρου, που αποτελείται από τον πολφικό πυρήνα και τον ινώδη δακτύλιο. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι χόνδρος και έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί ως «αερόσακος» που απορροφά τους κραδασμούς, απαλύνοντας τις κάθετες και γωνιακές επιταχύνσεις - φρενάρισμα μεταξύ γειτονικών σπονδύλων.
Όπως είναι γνωστό, ο χόνδρος στερείται νευρικού και αγγειακού ιστού, επομένως οι διεργασίες που συμβαίνουν "καθαρά στους δίσκους" απλά δεν μπορούν να επηρεάσουν τις γειτονικές δομές και δεν εκδηλώνονται με κανέναν τρόπο. Παρόμοιο παράδειγμα στη σπονδυλονευρολογία είναι η κήλη του Schmorl, στην οποία η κηλική προεξοχή καλύπτεται με ασφάλεια από τον σπογγώδη οστικό ιστό του παρακείμενου σπονδύλου. Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι δεν πονάνε.
Η χονδρωσία (το επίθημα "-oz" σημαίνει ανάπτυξη, μεγέθυνση), σε αυτήν την περίπτωση, δεν είναι απολύτως σωστή. Δεν υπάρχει ανάπτυξη ή αύξηση του χόνδρινου ιστού κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής. Με την ίνωση (κίρρωση) του ήπατος, μπορείτε να παρατηρήσετε ότι η δικτυωτή δομή του ήπατος έχει αρχίσει να αναπτύσσεται, εις βάρος της λειτουργίας.
Και με τη χονδρωσία (ή την οστεοχονδρωσία), οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι μόλις αρχίζουν να αλλάζουν τη διαμόρφωση τους, υπό την επίδραση πολλών ετών στρες.
Προκαλούν πίεση στους γειτονικούς σπονδύλους, αφού, σύμφωνα με το νόμο του Νεύτωνα, κάθε δράση κάτω από ένα στατικό φορτίο προκαλεί ακριβώς την ίδια αντίδραση ή αντίδραση υποστήριξης. Πώς αναπτύσσεται η οστεοχονδρωσία και για ποιους λόγους συμβαίνει αυτό;
Αιτίες της «οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης»
Τα σημάδια της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης (ακριβέστερα, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι) μπορούν να ανιχνευθούν ήδη σε νεαρή ηλικία, ειδικά με διάφορες διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος.
Αυτά περιλαμβάνουν, για παράδειγμα:
- συγγενείς ανωμαλίες (διαφορετικά μήκη ποδιών).
- διάφοροι τύποι πλατυποδία (διαμήκη, εγκάρσια).
- παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης (σκολίωση).
- σπονδυλολίσθηση (ολίσθηση του κάτω οσφυϊκού σπονδύλου από το ιερό οστό τόσο προς τα εμπρός όσο και προς τα πίσω).
Όλες αυτές οι ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν είτε αύξηση του φορτίου πρόσκρουσης στη σπονδυλική στήλη (για παράδειγμα, με πλατυποδία, όταν μειώνεται η ελαστικότητα της ποδικής καμάρας), είτε με έντονη ασυμμετρία της σπονδυλικής στήλης, όταν η λειτουργία στήριξης πραγματοποιείται συστηματικά λόγω του φορτίου στην άκρη του δίσκου.
Είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια των πειραμάτων διαπιστώθηκε ότι οι υγιείς και νέοι χόνδροι, εάν τους δόθηκε ομοιόμορφο και στατικό φορτίο σε ολόκληρη την επιφάνεια, ήταν σε θέση να αντέξουν έως και 2000 κιλά και ακόμη υψηλότερα χωρίς βλάβη στον εαυτό τους. Φυσικά, ένα τέτοιο φορτίο δεν υπάρχει στην καθημερινή ζωή, αλλά μπορεί να αυξηθεί σε τέτοιες τιμές όταν εκτίθεται στην άκρη του δίσκου.
Εάν η περιοχή στήριξης είναι 20 φορές μικρότερη και ο δίσκος δεν είναι τόσο υγιής (για παράδειγμα, σε μεγάλη ηλικία), τότε μια πρόσκρουση 60-80 κιλών (για παράδειγμα, πτώση στον πάγο ενώ ακουμπάτε στο πλάι, με φορτίο στους ώμους) μπορεί να προκαλέσει καταστροφή του δίσκου, η οποία μπορεί να έχει τη μορφή προεξοχής ή κήλης.
Είναι η εμφάνιση προεξοχής ή κήλης που υποδηλώνει ότι ο δίσκος έχει παραμορφωθεί και μάλιστα «βγαίνει» από μία ή περισσότερες πλευρές. Και, όπως γνωρίζετε, δεν υπάρχει κενός χώρος γύρω από το δίσκο. Μόλις ο δίσκος αρχίσει να έρχεται σε επαφή με τις ρίζες των νεύρων, τους γειτονικούς συνδέσμους και τους μύες, τότε προκύπτουν οι συνέπειες της οστεοχονδρωσίας: αντανακλαστικός πόνος και μυοτονωτικά σύνδρομα, που αναγκάζουν τον ασθενή να συμβουλευτεί έναν νευρολόγο, χειροπράκτη και θεραπευτή μασάζ.
Εφόσον οι δίσκοι έχουν κανονικό σχήμα και φθείρονται ομοιόμορφα, χωρίς ακραία φορτία, τότε η οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ανησυχεί τον ασθενή όχι περισσότερο από τη συνήθη φθορά των δοντιών που σχετίζεται με την ηλικία, με την οποία οι εγκληματολόγοι είναι καλά εξοικειωμένοι. Πώς εκδηλώνονται τα σύνδρομα αντανακλαστικού πόνου;
Συμπτώματα και σημεία επιπλεγμένης οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης
Έχετε ήδη παρατηρήσει ότι «απλώνουμε» επιμελώς γέφυρες: η συνηθισμένη οστεοχονδρωσία είναι μια εντελώς αναπόφευκτη διαδικασία φυσιολογικής γήρανσης των ελαστικών μεσοσπονδύλιων «μαξιλαριών» στο είδος «Homo sapiens», αφού κινείται κάθετα σε όλη τη ζωή. Και η «οστεοχόνδρωση» που ανακαλούν οι ασθενείς με οξύ πόνο είναι μια περίπλοκη κατάσταση.
Ας ξεκινήσουμε, ίσως, με σημάδια ριζικής συμπίεσης. Τα σημάδια της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης, φυσικά, σχετίζονται με πόνο λόγω της πίεσης της τμηματικής νευρικής ρίζας από τον δίσκο. Εκτός από τον πόνο, είναι πιθανές και αισθητηριακές, κινητικές και φυτοτροφικές διαταραχές.
Ο πόνος στη μέση με την οστεοχόνδρωση έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
1) Ριζικό πόνο. Είναι δευτερογενής και εμφανίζεται όπως η νευραλγία, όταν μια διογκωμένη νευρική ρίζα αντιδρά πολύ «βίαια» σε ένα σοκ.
Ο πόνος είναι οξύς, ξαφνικός, πυροβολισμός, τρυπώντας το κάτω μέρος της πλάτης, πιθανώς να ακτινοβολεί στο πόδι. Ο πόνος εμφανίζεται και εντείνεται αμέσως, γι' αυτό και ονομάζεται «λουμπάγκο», ή «λουμπάγκο». Είναι αυτό το είδος "λουμπάγκο" που κάνει ένα άτομο να "σηκώνεται βιαστικά", καθώς οποιαδήποτε κίνηση οδηγεί σε αυξημένο πόνο.
Επιπλέον, ο πόνος εντείνεται με τον παραμικρό βήχα, το φτάρνισμα, το τέντωμα, το γέλιο - κάθε κατάσταση στην οποία η πρησμένη ρίζα ανακινείται.
Εάν η ρίζα είναι μέρος του ισχιακού νεύρου, ο πόνος «πυροδοτεί» μέσω του γλουτού στον ιγνυακό βόθρο και κάτω, και αυτό ονομάζεται «οσφυϊκή ισχιαλγία».
2) Μυϊκός πόνος. Κοντά στη νευρική ρίζα υπάρχουν μεγάλες μυϊκές μάζες. Συχνά, την άνοιξη και το φθινόπωρο, «κρύωνουν» και οι ίδιοι διογκώνονται και γίνονται πυκνοί. Η φλεβική εκροή παρεμποδίζεται σε αυτά και οι ίδιοι αποτελούν πηγή πόνου.
Αυτός ο πόνος είναι πόνος, συνεχής και όχι τόσο οξύς. Αντίθετα, εντείνεται όχι μόνο με την απότομη κίνηση, αλλά και με την παρατεταμένη παραμονή σε μονότονη θέση (επιδείνωση της παροχής αίματος).
- Μερικές φορές τέτοιο μυοπεριτονιακό σύνδρομο εμφανίζεται μετά από έξαρση προεξοχής ή κήλης, όταν ένα αιχμηρό «άγκιστρο» της κήλης «μαλάσσει» τους μύες και τους συνδέσμους για μεγάλο χρονικό διάστημα.
3) Κινητικές διαταραχές. Δεδομένου ότι ο δίσκος μπορεί να συμπιέσει όχι μόνο την αισθητηριακή, αλλά και την κινητική ρίζα, είναι δυνατή η ανάπτυξη περιφερικής πάρεσης ή ακόμα και παράλυσης. Σε διαφορετικά επίπεδα βλάβης, μπορεί να εμφανιστεί αδυναμία στα πόδια (για παράδειγμα, αδυναμία κατά την ανάβαση σκαλοπατιών στη μία πλευρά), αδυναμία στο πόδι, που οδηγεί σε διαταραχή στο βάδισμα.
Παρουσιάζεται απώλεια μυών και το ένα πόδι «χάνει βάρος». Μια τέτοια αμιγώς κινητική, ανώδυνη διαταραχή είναι σπάνια και, αν αφεθεί απαρατήρητη, μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία.
4) Αισθητηριακές διαταραχές. Εμφανίζονται μαζί με τον πόνο και συχνά υπάρχουν μετά το τέλος του πόνου, αντί για πόνο. Εκδηλώνονται ως μούδιασμα, μειωμένη ευαισθησία του δέρματος των ποδιών με τη μορφή «ρίγες», με τη μορφή κάθετων λωρίδων και μια αίσθηση «έρπουσας χήνας» στα δάχτυλα και τα πόδια.
- Μερικές φορές, όταν οι φυτικές ίνες είναι κατεστραμμένες, τα συμπτώματα συνδυάζονται με υπεριδρωσία, κρύο δέρμα και μειωμένη ανάπτυξη μαλλιών και νυχιών.
Αυτά είναι τα πιο κοινά σημάδια επιπλεγμένης οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης που υπάρχουν στην οσφυϊκή περιοχή. Υπάρχουν μεμονωμένα σύνδρομα, για παράδειγμα, βλάβη στο εξωτερικό δερματικό νεύρο του μηρού ή βλάβη της ιπποειδούς ουράς, επίκωνος, καθαρή ριζίτιδα ή σύνδρομο απειροειδούς - αλλά ακόμη και μια σύντομη περιγραφή τους θα απαιτούσε πολύ χρόνο.
Για τους ασθενείς, τα παραπάνω βασικά σημάδια αρκούν για να κλείσουν ραντεβού με νευρολόγο. Πώς μπορείτε να «ανακουφίσετε την επιδείνωση με τα χέρια σας»; Πώς να αντιμετωπίσετε την οσφυϊκή οστεοχονδρωσία στο σπίτι;
Τι να κάνετε κατά την έξαρση της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης;
Η βάση κάθε θεραπείας είναι η ετιοτροπική θεραπεία (εξάλειψη της αιτίας) και η παθογενετική θεραπεία (που επηρεάζει τους μηχανισμούς της νόσου). Συνοδεύεται από συμπτωματική θεραπεία.
Για τον σπονδυλογενή πόνο (που προκαλείται από προβλήματα στη σπονδυλική στήλη), τα πράγματα έχουν ως εξής:
- Η εξάλειψη της αιτίας είναι η εξάλειψη της πίεσης από μια προεξοχή, κήλη ή σπασμωδικό μυ στη ρίζα του νεύρου.
- Ο αντίκτυπος στους μηχανισμούς είναι η εξάλειψη του μυϊκού σπασμού, η αποκατάσταση της φλεβικής εκροής στους μύες, η αφαίρεση του οιδήματος της νευρικής ρίζας και η καταπολέμηση της φλεγμονής.
- Η εξάλειψη των συμπτωμάτων (καταπολέμηση πόνου, μούδιασμα, περιορισμένη κινητικότητα) πραγματοποιείται με την επιστροφή στο σημείο Νο. 2, αφού η αφαίρεση του οιδήματος και της φλεγμονής, για παράδειγμα, θα αποκαταστήσει την κινητικότητα και θα ανακουφίσει τον πόνο.
Απαλλαγή από προεξοχή και κήλη
Κατά κανόνα, δεν είναι το σημείο εκκίνησης για τη θεραπεία της οξείας οσφυαλγίας. Σχεδόν πάντα, το σύνδρομο του πόνου αρχικά ανακουφίζεται, στη συνέχεια, μετά από συνεδρίες μασάζ και θεραπεία από χειροπράκτη, όλα τα συμπτώματα υποχωρούν και δεν απαιτείται χειρουργική επέμβαση.
Το ζήτημα της χειρουργικής επέμβασης τίθεται με την εξέλιξη της αδυναμίας στο πόδι, και με έντονο, δυσεπίλυτο πόνο για 2 μήνες. Επιπλέον, απαιτείται χειρουργική επέμβαση όταν υπάρχει υψηλού επιπέδου συμπίεση του κεντρικού σωλήνα, που περιέχει τον νωτιαίο μυελό ή την ιπποειδή ουρά.
Θεραπεία οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης, φάρμακα
Η θεραπεία της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης και των επιπλοκών της περιλαμβάνει τα ακόλουθα μέτρα. Στην οξεία φάση (πρώτη ημέρα – δύο):
- Προκειμένου να μειωθεί το πρήξιμο των μυών και της σπονδυλικής στήλης, ενδείκνυται μια δίαιτα χωρίς αλάτι και περιορισμός της ποσότητας υγρών που καταναλώνονται. Μπορείτε ακόμη να δώσετε ένα δισκίο ενός ήπιου καλιοσυντηρητικού διουρητικού.
- Συνιστάται η χρήση ημιάκαμπτου ορθοπεδικού κορσέ, που προστατεύει τους μύες από την υπερβολική κίνηση.
- Από τις πρώτες ημέρες, συνιστάται να τρίβετε με θερμαντικές αλοιφές που περιέχουν ΜΣΑΦ και να εφαρμόζετε επιθέματα, για παράδειγμα, επιθέματα «πιπεριού».
- Κατά την οξεία φάση, δεν μπορείτε να ζεστάνετε την πλάτη σας. Καθώς η φλεγμονή αυξάνεται, το πρήξιμο αυξάνεται. Επομένως, απαγορεύονται τα θερμαντικά μαξιλάρια. Μπορείτε να ζεσταθείτε αφαιρώντας τη δική σας θερμότητα (μάλλινη ζώνη, θερμαντικές αλοιφές), οι οποίες δεν την προσθέτουν από έξω, αλλά, αντίθετα, την αφαιρούν από τα βάθη προς τα έξω.
- Στην οξεία φάση της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης, η βραχυπρόθεσμη θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθεί με ενδομυϊκές «ενέσεις» ΜΣΑΦ και μυοχαλαρωτικών. Αυτό θα βοηθήσει στην ανακούφιση από το πρήξιμο του νευρικού ιστού, στην εξάλειψη της φλεγμονής και στην ομαλοποίηση του μυϊκού τόνου.
Στην υποξεία περίοδο, αφού ξεπεραστεί ο μέγιστος πόνος, δεν θα πρέπει πλέον να γίνονται "ενέσεις" και θα πρέπει να δίνεται προσοχή σε επανορθωτικούς παράγοντες, για παράδειγμα, σύγχρονα παρασκευάσματα βιταμινών της ομάδας "Β". Αποκαθιστούν αποτελεσματικά τη μειωμένη ευαισθησία, μειώνουν το μούδιασμα και την παραισθησία.
Τα φυσιοθεραπευτικά μέτρα συνεχίζονται, ήρθε η ώρα της άσκησης θεραπείας για την οστεοχονδρωσία της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Το καθήκον του είναι να ομαλοποιήσει την κυκλοφορία του αίματος και τον μυϊκό τόνο, όταν το πρήξιμο και η φλεγμονή έχουν ήδη υποχωρήσει, αλλά ο μυϊκός σπασμός δεν έχει ακόμη επιλυθεί πλήρως.
Οι ασκήσεις για την οσφυϊκή οστεοχονδρωσία της σπονδυλικής στήλης πρέπει να γίνονται μετά από μια ελαφριά γενική προθέρμανση, σε «ζεσταμένους μύες».
Ο κύριος θεραπευτικός παράγοντας είναι η κίνηση και όχι ο βαθμός συστολής των μυών. Επομένως, για να αποφευχθεί η υποτροπή, δεν επιτρέπεται η χρήση βαρών. χρησιμοποιείται ένα γυμναστικό χαλάκι και ένα γυμναστικό ραβδί. Με τη βοήθειά τους, μπορείτε να επαναφέρετε αποτελεσματικά το εύρος κίνησης.
Το τρίψιμο σε αλοιφές και η χρήση του εμβολέα Kuznetsov συνεχίζεται. Παρέχονται κολύμπι, υποβρύχιο μασάζ, ντους Charcot. Κατά τη διάρκεια του σταδίου της έξαρσης της εξασθένησης ενδείκνυνται φάρμακα για οικιακή μαγνητική θεραπεία και φυσιοθεραπεία.
Συνήθως η θεραπεία δεν διαρκεί περισσότερο από μία εβδομάδα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, η οστεοχονδρωσία μπορεί να εκδηλωθεί με τόσο επικίνδυνα συμπτώματα που μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση και επειγόντως.
Επιπλοκές της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης της σπονδυλικής στήλης
Μιλάμε, καταρχήν, για μια κατάσταση κατά την οποία η δισκοκήλη έχει γίνει ανεξάρτητο θραύσμα και, έχοντας διεισδύσει στον κεντρικό σωλήνα, έχει σχηματίσει μια ελεύθερη απομόνωση. Εκεί μπορεί να συμπιέσει τα νεύρα της ιπποειδούς ουράς και μπορεί ξαφνικά (ακριβώς στο γυμναστήριο, μετά από ένα επεισόδιο οξέος πόνου) να αναπτύξει σοβαρή αδυναμία ή παράλυση στα πόδια, μούδιασμα του περίνεου.
Μετά από λίγα λεπτά, εμφανίζεται έντονος πόνος στα πόδια και στη συνέχεια είναι δυνατή μια αντανακλαστική κατακράτηση ούρων ή η εμφάνιση ακράτειας και αναπτύσσεται ανικανότητα. Αυτό συνέβη ως σύνδρομο ιπποειδούς ουράς ως επιπλοκή κήλης δίσκου. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται επείγουσα παρέμβαση, αφαίρεση του βλεννογόνου και αποκατάσταση της λειτουργίας των ιπποειδών νεύρων της ουράς με την αποσυμπίεσή τους.
Ωστόσο, τις περισσότερες φορές προκύπτουν άλλες επιπλοκές. Με την ηλικία, εμφανίζονται πολλαπλές κήλες και προεξοχές, εμφανίζεται οστεοπόρωση των σπονδύλων και απλώς μειώνεται σημαντικά η κινητικότητα και αυξάνεται ο κίνδυνος οξείας οσφυαλγίας. Τέτοιοι ασθενείς αναγκαστικά «παίρνουν αναρρωτική άδεια» μερικές φορές το χρόνο και συχνά νοσηλεύονται σε σανατόρια.
Πρόγνωση θεραπείας
Η οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, τα συμπτώματα και η θεραπεία της οποίας συζητήσαμε παραπάνω, όπως καταλάβαμε, ως επί το πλείστον δεν είναι καθόλου ασθένεια, αλλά απλώς μια εκδήλωση αναπόφευκτης γήρανσης και πρόωρης «συρρίκνωσης» των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
Μπορεί η ανθρωπότητα να απελευθερωθεί εντελώς από την οσφυϊκή οστεοχόνδρωση; Αυτή η απάντηση μπορεί να απαντηθεί καταφατικά, αλλά τότε θα πρέπει να κυριαρχήσουμε σε ένα διαφορετικό στυλ κίνησης: να περπατάμε στα τέσσερα όλη μας τη ζωή ή, όπως ο Ιχθύανδρος, να κολυμπάμε στα βάθη του ωκεανού, να κινούμαστε συνεχώς στο νερό από την παιδική μας ηλικία. Τότε είναι που θα εξαφανιστεί το αξονικό, στατικό φορτίο στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και μαζί με αυτό θα εξαφανιστούν και τα σημάδια της «χονδρωσίας». Αλλά θα προκύψει ένα άλλο πρόβλημα: στο νερό μια τόσο ισχυρή δομή θα γίνει απλώς περιττή και θα αρχίσει να αλλάζει μέχρι να εξαφανιστεί ή να μειωθεί σημαντικά.
Όσο για την προσωπική, ατομική πρόγνωση για την οστεοχονδρωσία, όλα εξαρτώνται από τη στιγμή που το άτομο «αποφάσισε να συνέλθει». Εάν μέχρι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει έντονη καταστροφή των μεσοσπονδύλιων δίσκων, προεξοχών, κηλών και παραμορφώσεων, τότε, υπό τον υγιεινό τρόπο ζωής και την υγιεινή της σωματικής δραστηριότητας, ενδέχεται να μην έχετε προβλήματα με το κάτω μέρος της πλάτης μέχρι πολύ μεγάλη ηλικία.
Στην ίδια περίπτωση, όταν υπάρχει ήδη ένα «καυτό σημείο» στην οσφυϊκή περιοχή, για παράδειγμα, με τη μορφή κήλης, που συμπιέζει περιοδικά τη νευρική ρίζα, τότε το άτομο χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή από άβολες στροφές, σωματική άσκηση, ακατάλληλη άρση βαρών και εποχιακή υποθερμία, που συνήθως προκαλούν έξαρση της σπονδυλικής οστεοχόνδρωσης.